Κάτι από διακοπές....

Ντίνος Χριστιανόπουλος

… Κι όμως νιώθω παράταιρος μέσα στον κόσμο αυτό,
Σαν κλασσική μουσική σε ταβέρνα.
Κι όταν ανοίγω το άλμπουμ με τα εικόνια που μας κάμναν
Πλανόδιοι ζωγράφοι σ’ εξορμήσεις ιεραποστολικές
Δεν ξέρω αν θα ‘θελα να επιστρέψω, είναι τόσο οδυνηρή
Η εποχή της φρόνησης, θα ‘θελα μόνο
Να ξεριζώσω με τα χέρια μου τη μνήμη.
Τάχα θα βάλω πια τις χώρες μου σε κάποια τάξη;
Και πως μες στ’ αδιέξοδο έξοδο να βρω;


από το ποίημα Δημάς

Στιγμή

Νυχτιά
Αστέρια
Κομμάτια ονείρων
Σκόρπια στον άνεμο
Φωτισμένα μέρη διαύγειας
Ότι κρύφτηκε πίσω
Από τις μέρες της σιωπής
Στην πλανεύτρα ασφάλεια
Της ζητημένης μοναξιάς
Δευτερόλεπτα
Στιγμή
Λήθη

Κική Δημουλά

… Όλα τα όνειρα, όνειρο τα κληρονομεί
Άνθρωπος κανένα…


Κική Δημουλά

Στιγμή – διάλογος

Έχει ένα παράπονο κρυφό
Στα μάτια, αδάκρυτο
Λέξεις πικρίας, βουβές
Κρυφές στα χείλη
Αναμνήσεις, σκέψεις στο μυαλό

Μα που ν’ ακουμπήσει
Τι στήριγμα να βρει
-Αν είναι να φύγω
Ας φύγω τώρα, μακριά

-Πάρε τη θλίψη μου μαζί σου
Μαζί σου εκεί που θα πας
Μακριά εκεί που θα φτάσεις
Πάρε τα όνειρά μου…

Αλλιώς...