Διαδρομή

Ψάχνουμε κομμάτια από το φως
Που έμεινε πίσω
Στο δρόμο της επιστροφής
Έντονη ανάγκη φυγής
Μας κυνηγά
Κι όπως παλιά
Ζητάμε πάλι
Μια άλλη αλήθεια
Να μας σώσει...

ΝΥΧΤΑ ΚΑΙ ΜΕΡΑ

Νύχτα βιαστική
Μέρα παρωχημένη
Νύχτα που κυλά
Μέρα που προσμένει
Νύχτα με σκιές
Μέρα με σημάδια
Νύχτα που στητά
Περπατά
Μέρα που ξανά
Προσκυνά
Νύχτα που ξεχνά
Μέρα που πονάει
Νύχτα που γελά
Μέρα που σωπαίνει

R. M. Rilke

Κάθε τι ΜΙΑ φορά, ΜΙΑ φορά μόνο.
ΜΙΑ φορά και ποτέ πια.
Κι εμείς ΜΙΑ φορά μόνο. Δεύτερη,
ποτέ! Μα τούτη η ΜΙΑ φορά
για να 'χει υπάρξει, και ΜΙΑ φορά
μόνο γήινη για να 'χει υπάρξει,
δεν είναι κάτι που παίρνεται πίσω.

R. M. Rilke
Μτφ Άρη Δικταίου

Κοιτάζω απ' το παράθυρο
να βρω
λίγο απ' το κάτι που μου λείπει
Θυμός
και ζωντανεύουνε ξανά 'οτι νεκρό
σε μένα ανοίκει
Ξυπνώ ξανά σε νέο τόπο
και κυνηγώ
ότι με κόπο προσπερνώ
και μια ολόκληρη ζωή
μπρος πίσω
στην αναμονή

Καιρός...

Χιόνια και σιωπή
Άνεμοι κι ελπίδες
Βροχές και δάκρυα
Μονάχα ο ήλιος
Βγάζει από μέσα μας
Ότι κρυφά ζεσταίνει
Την καρδιά….

Ύπνος

Τα βλέφαρά μου
Κλείνουνε βαριά
Διαβάζω εικόνες
Που ξεχάστηκαν στη μέρα
Εγκαταλείπω το μισό μου εαυτό
Βρίσκω αυλάκια
Από θέλω ξεχασμένα
Κι έτσι όπως πέφτω
Αργά μέσα στη λήθη
Θυμάμαι πως ξανά
Θα ονειρευτώ